Razı olmuş bir kalbin hasadı
Ah dostlar..! Bugün yazılarım arasında en duygusal, ömrün yarısını geçmiş biri olarak, berrak bir zihnin barındığı yorgun bir bedenden çıkabilecek en duygusal cümleleri kuracağım sizlere. Belki duygudaşlarım vardır, akranlarım beni iyi anlayacaklardır. Yaş aldıkça insanın ihtiyarı artar, kalp gözü daha iyi görmeye, varlığa ve hadiselere daha farklı pencerelerden bakmaya başlar. Tam öyle işte bugün, varlığımın hakikatinde bir güz dönümü yaşıyorum.Göğsümün tam ortasında, rüzgârın dallardan kopardığı yaprakların sesini değil; toprağa kavuşan tohumun o muazzam, sevinçli nabzını duyuyorum bugün! Hoş geldin ey ömrün altın sarısı mevsimi; hoş geldin ey telaşını tüketmiş, fırtınasını dindirmiş, kendi sükûnetinde kainatla bir olmuş o ulu sonbahar! Ne vakitsiz gelen bir hüzün var içimde ne de avuçlarımdan kayıp giden gençliğin ardından yakılmış beyhude bir ağıt. Bilakis; hamd ile yoğrulmuş, aşkla yıkanmış ve varlığın özüne teslim olmuş bir ruhun coşkusu taşıyor penceremden. Çünkü insan, ancak her şeyini kaybettiğini sandığı gün kendi hakiki vatanını buluyor.
Oku